Μια ξύλινη πένα δεν γράφει πιο γρήγορα από το πληκτρολόγιο. Γράφει πιο αργά, και αυτός είναι ο λόγος που την κρατά κανείς.
Η οθόνη διορθώνει, σβήνει, προτείνει. Το χαρτί κρατά ό,τι του δώσετε, με τη σειρά που το σκεφτήκατε. Όποιος γράφει με το χέρι διαλέγει τις λέξεις πριν τις αφήσει, γιατί δεν υπάρχει πλήκτρο αναίρεσης.
Αυτός ο οδηγός είναι για όποιον σκέφτεται να αποκτήσει την πρώτη του πένα, ή να τη χαρίσει. Εξηγεί τι να κοιτάξετε, πώς γεμίζει, πώς φροντίζεται και πώς ξεκινά κανείς να γράφει κάθε μέρα. Τα παραδείγματα είναι από τις πένες ελιάς του Οίκου GRAMMA.
Τι είναι η πένα και σε τι διαφέρει από το στυλό
Το στυλό διαρκείας έχει στην άκρη του μια μικρή σφαίρα. Για να γράψει, πρέπει να το πιέσετε στο χαρτί.
Η πένα δεν έχει σφαίρα. Έχει μια μεταλλική μύτη με μια λεπτή σχισμή στη μέση. Το μελάνι κατεβαίνει μόνο του μέσα από τη σχισμή, μόλις η μύτη ακουμπήσει το χαρτί. Δεν χρειάζεται πίεση. Το χέρι απλώς οδηγεί.
Από εδώ βγαίνουν όλες οι διαφορές:
- Το χέρι κουράζεται λιγότερο, γιατί δεν σφίγγει.
- Η γραμμή αλλάζει πάχος με τη γωνία και την ταχύτητα, και ο γραφικός χαρακτήρας αποκτά πρόσωπο.
- Το μελάνι είναι υγρό και θέλει ένα δευτερόλεπτο για να στεγνώσει. Η πένα σάς μαθαίνει να περιμένετε.
- Γεμίζει ξανά και ξανά. Δεν πετιέται όταν αδειάσει.
Γιατί ξύλο
Οι περισσότερες πένες είναι από ρητίνη ή μέταλλο. Είναι λείες, ίδιες, ψυχρές στο πρώτο άγγιγμα.
Το ξύλο είναι ζεστό από την πρώτη στιγμή. Έχει νερά που δεν επαναλαμβάνονται, άρα δεν υπάρχουν δύο ίδιες πένες. Και δεν γλιστρά στα δάχτυλα όπως το γυαλισμένο μέταλλο.
Η ελιά ειδικά έχει πυκνό, σκληρό ξύλο με έντονα σκούρα νερά. Το ξύλο στις πένες του Οίκου προέρχεται αποκλειστικά από κλαδέματα. Κανένα δέντρο δεν κόβεται για να γίνει μια πένα. Και κάθε μία φέρει πάνω της το logo GR του Οίκου.
Πώς διαλέγει κανείς μια πένα
Τέσσερα πράγματα αξίζει να κοιτάξετε.
Τη μύτη. Είναι η καρδιά της πένας. Από αυτήν εξαρτάται αν η γραφή κυλά ή σκαλώνει. Οι μύτες στις πένες του Οίκου είναι αγγλικής κατασκευής.
Τον τρόπο που γεμίζει. Κάποιες πένες δέχονται μόνο έτοιμες αμπούλες. Άλλες γεμίζουν από μπουκάλι, με έναν μικρό μηχανισμό που λέγεται converter. Το μπουκάλι σημαίνει ελευθερία: όποιο χρώμα μελανιού θέλετε, και κανένα πλαστικό για πέταμα.
Το καπάκι. Το βιδωτό καπάκι κλείνει σφιχτά. Η μύτη δεν στεγνώνει, και η πένα δεν ανοίγει μέσα στην τσάντα.
Το φινίρισμα. Εδώ διαλέγει το μάτι.
Οι πένες ελιάς του Οίκου γεμίζουν όλες από μπουκάλι και υπάρχουν σε τρεις εκδοχές:
- Πένα Silver & Olive: Η Αλχημεία της Γαλήνης, με ασημί λεπτομέρειες και βιδωτό καπάκι.
- Πένα Gold & Olive: Η Αλχημεία της Γραφής, με χρυσές λεπτομέρειες και βιδωτό καπάκι.
- Πένα Black & Olive: Η Αλχημεία της Επίγνωσης, με μαύρο δαχτυλίδι στη μέση και βιδωτό καπάκι.
Το μελάνι δεν περιλαμβάνεται. Το διαλέγετε εσείς.
Πώς γεμίζει μια πένα από το μπουκάλι
Την πρώτη φορά μοιάζει δύσκολο. Τη δεύτερη είναι ήδη συνήθεια.
- Ξεβιδώστε το σώμα της πένας από το κομμάτι που κρατά τη μύτη. Θα δείτε τον μηχανισμό γεμίσματος.
- Βυθίστε ολόκληρη τη μύτη στο μελάνι, ώστε να καλυφθεί και η μικρή τρύπα στη βάση της.
- Στρίψτε το άκρο του μηχανισμού ώστε το έμβολο να κατέβει, και μετά προς την άλλη πλευρά για να ανέβει. Το μελάνι τραβιέται μέσα.
- Σηκώστε την πένα και σκουπίστε απαλά τη μύτη με ένα χαρτομάντιλο.
- Βιδώστε ξανά το σώμα. Γράψτε δύο γραμμές σε ένα πρόχειρο χαρτί, μέχρι να σταθεροποιηθεί η ροή.
Χρησιμοποιείτε μόνο μελάνι για πένες. Τα μελάνια σχεδίου και καλλιγραφίας είναι πιο πηχτά και φράζουν τη μύτη.
Οι πρώτες γραμμές
Το κράτημα. Χαλαρά, με τη σχισμή της μύτης να κοιτά προς τα πάνω, σε γωνία περίπου σαράντα πέντε μοιρών. Αν η πένα γρατζουνά, δεν φταίει η πένα. Την έχετε γυρίσει.
Η πίεση. Καμία. Αφήστε το βάρος της πένας να κάνει τη δουλειά.
Το χαρτί. Το λείο και λίγο πιο βαρύ χαρτί κρατά το μελάνι στην επιφάνεια. Στο λεπτό χαρτί φωτοτυπικού το μελάνι απλώνει και περνά στην πίσω σελίδα.
Το μελάνι. Ξεκινήστε με μαύρο ή μπλε-μαύρο. Στεγνώνουν γρήγορα και διαβάζονται παντού. Τα χρώματα έρχονται μετά.
Πώς φροντίζεται
Μια πένα που γράφει κάθε μέρα δεν χρειάζεται σχεδόν τίποτα. Η χρήση την κρατά ζωντανή.
Η μύτη. Κάθε λίγες εβδομάδες, ή όταν αλλάζετε χρώμα, ξεπλύνετε τη μύτη και τον μηχανισμό με δροσερό νερό, μέχρι να τρέχει καθαρό. Όχι ζεστό νερό, όχι οινόπνευμα. Αφήστε τα να στεγνώσουν πάνω σε ένα πανί.
Το ξύλο. Οι πένες του Οίκου έχουν βερνίκι που προστατεύει την ελιά. Αρκεί ένα στεγνό, μαλακό πανί. Το ξύλινο μέρος δεν μπαίνει ποτέ κάτω από τη βρύση, και δεν μένει στον ήλιο ή πάνω στο καλοριφέρ.
Η αποθήκευση. Πάντα με το καπάκι κλειστό. Αν δεν θα γράψετε για πολύ καιρό, αδειάστε το μελάνι και ξεπλύνετε τη μύτη πριν τη φυλάξετε.
Πώς ξεκινά κανείς να γράφει κάθε μέρα
Η πένα δεν θέλει μεγάλα κείμενα. Θέλει συχνά.
Το λάθος των περισσότερων είναι ότι ξεκινούν με ένα άδειο τετράδιο και την απαίτηση να γεμίσουν μια σελίδα. Τη δεύτερη εβδομάδα το τετράδιο μένει στο συρτάρι. Ξεκινήστε με λιγότερα.
- Μία γραμμή τη μέρα. Τι είδατε, τι ακούσατε, τι φάγατε. Όχι τι νιώσατε. Τα γεγονότα γράφονται πιο εύκολα, και σε έναν χρόνο διαβάζονται καλύτερα.
- Τρία πράγματα. Τρεις λέξεις ή τρεις προτάσεις για την ημέρα που πέρασε, πάντα την ίδια ώρα.
- Αντιγραφή. Μια παράγραφος από το βιβλίο που διαβάζετε, γραμμένη με το χέρι σας. Είναι ο παλαιότερος τρόπος να μάθει κανείς να γράφει.
- Ένα γράμμα. Σε κάποιον που θα το λάβει, ή σε κάποιον που δεν θα το λάβει ποτέ. Το γράμμα έχει παραλήπτη, και γι’ αυτό βρίσκει τις λέξεις του πιο εύκολα από το ημερολόγιο.
Για τη σημασία που έχει το γράμμα στον Οίκο, διαβάστε το «Γράμματα: Ανοίγοντας τον Φάκελο».
Αν δεν ξέρετε τι να γράψετε, το βιβλίο «Ο Λαβύρινθος: Ένα Εγχειρίδιο Ενδοσκόπησης» έχει έτοιμες ερωτήσεις. Διαλέγετε μία και απαντάτε στο χαρτί.
Από τις τέσσερις πρακτικές, κρατήστε μόνο μία. Γράφετε κάθε μέρα την ίδια ώρα, στο ίδιο τραπέζι. Έτσι γίνεται συνήθεια, χωρίς να χρειάζεται προσπάθεια.
Το υπόλοιπο γραφείο
Η πένα είναι για τις ώρες που κάθεστε. Για τη σημείωση στο πόδι υπάρχει το Στυλό της Ελιάς, με την ίδια λαβή από ξύλο ελιάς, σε Gold & Olive και σε Silver & Olive.
Ο Χαρτοκόπτης Ελιάς ανοίγει τον φάκελο χωρίς να τον σκίζει. Ξύλινη λαβή, μεταλλική λεπίδα, δεκαπέντε εκατοστά.
Ο ξύλινος Λαβύρινθος στέκεται δίπλα στο χαρτί. Οδηγείτε τη μικρή σφαίρα ως το κέντρο πριν πιάσετε την πένα. Είναι ένας τρόπος να φτάσει πρώτα το χέρι στο γραφείο, και μετά το μυαλό.
Η πένα ως δώρο
Η πένα είναι από τα λίγα δώρα που χρησιμοποιούνται για χρόνια. Ταιριάζει σε μια αποφοίτηση, σε μια νέα δουλειά, σε κάποιον που γράφει, και σε κάποιον που θα ήθελε να αρχίσει.
Δύο πράγματα να θυμάστε όταν τη χαρίζετε. Το μελάνι δεν περιλαμβάνεται, οπότε ένα μπουκάλι μαύρο μελάνι για πένες την κάνει έτοιμη από την πρώτη μέρα. Και μαζί με τον Χαρτοκόπτη γίνεται ένα δώρο για ολόκληρο το γραφείο.
Περισσότερες προτάσεις θα βρείτε στο άρθρο μας «Ιδέες για Χριστουγεννιάτικα Δώρα».
Συχνές Ερωτήσεις
Είναι δύσκολο να γράψει κανείς με πένα;
Όχι. Χρειάζεται δέκα λεπτά για να βρει το χέρι τη γωνία, και να ξεμάθει την πίεση του στυλό. Μετά η πένα γράφει πιο εύκολα από οτιδήποτε άλλο, γιατί δεν ζητά δύναμη.
Τι μελάνι χρειάζεται μια ξύλινη πένα;
Ό,τι και κάθε πένα: μελάνι για πένες, σε μπουκάλι. Το υλικό της λαβής δεν αλλάζει κάτι. Οι πένες ελιάς του Οίκου γεμίζουν από μπουκάλι, που δεν περιλαμβάνεται. Αποφύγετε τα μελάνια σχεδίου και καλλιγραφίας.
Μπορούν οι αριστερόχειρες να γράψουν με πένα;
Ναι. Το μόνο ζήτημα είναι ότι το χέρι περνά πάνω από το φρέσκο μελάνι. Βοηθούν ένα μελάνι που στεγνώνει γρήγορα, ένα χαρτί που το απορροφά, και το χέρι λίγο πιο κάτω από τη γραμμή.
Πόσο συχνά καθαρίζεται μια πένα;
Κάθε τέσσερις με έξι εβδομάδες αν γράφετε τακτικά, και πάντα όταν αλλάζετε χρώμα μελανιού. Δροσερό νερό, μέχρι να τρέχει καθαρό.
Τι κάνω αν η πένα δεν γράφει;
Συνήθως έχει στεγνώσει μελάνι στη μύτη. Ακουμπήστε τη μύτη για λίγα δευτερόλεπτα σε ένα βρεγμένο χαρτομάντιλο, ή ξεπλύνετέ τη με δροσερό νερό και γεμίστε ξανά. Αν γράφετε έστω και μία γραμμή τη μέρα, δεν θα σας συμβεί.
Χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα το ξύλο ελιάς;
Ελάχιστη. Το βερνίκι το προστατεύει. Κρατήστε το μακριά από νερό, ήλιο και ζέστη, και σκουπίστε το με στεγνό πανί.
Ταιριάζει η πένα για δώρο σε κάποιον που δεν έχει γράψει ποτέ με πένα;
Ναι, αρκεί να συνοδεύεται από ένα μπουκάλι μελάνι. Η Πένα Silver & Olive με το βιδωτό καπάκι είναι μια ασφαλής αρχή.
Το χέρι θυμάται
Ό,τι γράφεται με το χέρι μένει αλλιώς. Στο χαρτί, και σε εκείνον που το έγραψε.
Μια ξύλινη πένα δεν είναι εργαλείο ταχύτητας. Είναι ένας λόγος να καθίσετε, να ξεβιδώσετε ένα καπάκι και να αφήσετε μια σκέψη να φτάσει ως το τέλος της γραμμής.
Αποκτήστε την πένα που θα γράψει τα δικά σας γράμματα.
Αυτή είναι η GRAMMA.







